Niçün ol meh beni ‘aşkıyle bir abd-ı zelîl eyler
Niçün kendi gelüp söylemez, rakîbânı vekîl eyler

Beni câm-ı firâkı ol kadar dîvâne itmiş kim
Reh-i meyhâneyi bulmağa dil âhı delîl eyler

O ebrû-yı mukavves büt, reviş eyler, gezer bakmaz
O ‘ar’ar kâmeti her gün beni böyle hacîl eyler

Virüp ruhsat dilim kırdırmağa erbâb-ı ağrâze
Rakîbânı o meh-rû Kâ’beye ashâb-ı fîl eyler

Kenâr-ı râh-ı ‘aşkında görüp leb-teşne rahm itmez
Atup tâmû-yı hicrâne visâlin selsebîl eyler


Bu evzâ-ı felek Hilmî sana bil mahz-ı ihsândır
Bunu ancak sana Hazret-i Rabbü’l-Celil eyler
Powered by OrdaSoft!