Bir hüzün saklıdır ayrılıklarda…
Son kampanası vururken kalkan trenlerin,
Nice hüzünlerini bölüşürüz
El eden yüreklerin...
Ve... Alıp götürürken bilinmezin vagonları
Ardından ah çekeriz
Meçhule gidenlerin.
Hâl icabı,
Sabır memesi emdiğimizi unuturuz da;
Aşinası oluveririz tükenen takvimlerin.
Yıllar yılları kovalar bu resmigeçitte
Bir anda fark ederiz büyümüş olduğunu
Abdullahların, Ayşelerin, Ömerlerin…
Mesafeler kısaldıkça özlenen istasyona,
Arttıkça artar heyecanımız.
Coşku ve sevinçleri oluruz sevinenlerin.
Her yol ayrımı;
Yeni bir umuda gebedir, biliriz.
Düşlerini hayra yorarız,
Sabırla bekleşenlerin.
Çekilen bunca sıkıntıysa,
Boşa değildir.
Hicranlarını bir anda yok eder,
Vuslata dönüştürürüz,
Gönülden sevenlerin.
Ve bir gün de;
Trenler bizim için kalkar,
Yavaş ve sessiz…
Yol eyler mi bilinmez, yol ettiklerimiz.
Bu kalkışta susar kampanalar,
Sallanmaz ellerimiz.
Bir düdük öter;
İnce, uzun, yanık ve tiz!
Kulaklarınızda yankılanır öğrettiklerimiz.
Çocuklar! Sevdikçe büyür insan,
Sevdikçe yücelirsiniz…
Bir cennettir ülkemiz,
Ve asildir milletimiz.
Dilimiz ki;
"Ana sütü kadar saf,
Ana sütü kadar temiz.”
Türk’ü söyler türkülerimiz.
Size emanet Al Bayrağımız ve
Bütün değerlerimiz.
Size emanet Cumhuriyetimiz ve geleceğimiz.
Çocuklar! Bu son dersimiz…

                                  Köksal CENGİZ
                                  Erkut Soyak Anadolu Lisesi Müdürü
                                 Ümraniye/İSTANBUL

Powered by OrdaSoft!