Tellal geldi, vurdu sefer davulu.
Düşmanlardan savunalım bu yurdu.

Hazır olsun tüm vatanın evladı.
Cenk edelim rahat yatsın ecdadı.

Ayrılık yardan, anadan, evlattan
Her şey fani, baki kalsın tek vatan

Düşman topu tüm taburu yakmada.
Çanakkale, destan destan akmada.

Küfrün varsa tankı, topu, tüfeği,
Çanakkale bir ümmetin bileği.

Kim bükecek bu milletin elini?
Can gider de bırakmaz bir yerini.

Çanakkale imkansızlar imkanı.
Yetiyordu tüm erlerin imanı.

Deniz kızıl, şehit kanı boyası.
Şühedanın imanıdır mayası.

Gidiyordu her bir nefer ölüme.
Ölüm değil, sanki gidiş düğüne.

Bir gidiş ki nebilere komşuluk,
Gayesiyle çok kutsal bir yolculuk.

Ölü değil canlıdırlar ki zira,
Öyle diyor Kuran’ında Hak Teâlâ

Yazılmıştı bir milletin kaderi.
Çanakkale, kalenin son neferi.

Powered by OrdaSoft!