Niçün ol meh beni ‘aşkıyle bir abd-ı zelîl eyler

Niçün kendi gelüp söylemez, rakîbânı vekîl eyler

 

Beni câm-ı firâkı ol kadar dîvâne itmiş kim

Reh-i meyhâneyi bulmağa dil âhı delîl eyler

 

O ebrû-yı mukavves büt, reviş eyler, gezer bakmaz

O ‘ar’ar kâmeti her gün beni böyle hacîl eyler

 

Virüp ruhsat dilim kırdırmağa erbâb-ı ağrâze

Rakîbânı o meh-rû Kâ’beye ashâb-ı fîl eyler

 

 Kenâr-ı râh-ı ‘aşkında görüp leb-teşne rahm itmez

Atup tâmû-yı hicrâne visâlin selsebîl eyler

 

Bu evzâ-ı felek Hilmî sana bil mahz-ı ihsândır

Bunu ancak sana Hazret-i Rabbü’l-Celil eyler

 

 

 

Powered by OrdaSoft!