Bir sabaa yavaş-yavaş
Eşek domuza gelmiş.
Ya, seslä beni, kardaş,-
Ne eşek ona demiş?
-Domuzçuum, kafadarım,
Kol-kola tutunalım
Ev saabinä girelim,
Bir gün cennet görelim!
-Hadi gidelim, ama
Bela gelir başıma!
-Hey, domuz, beni seslä,
Çorbacı gitti gölä
Gelecäk taa edidä
Osaat çıkacez evdän.
Akıllıysın sän eşek,
Senin gibi var siirek.
Hadi gidelim hızlı,
Kaybetmeylim vakıdı.
Damdan ikisi çıkıp
Evä dooru yollanıp,
Eşek kilidi kırdı,
İçeri onnar kaydı.
Taulu domuz açan girdi
Dolap üstünä pindi.
Orada çok imää vardı,
Ama aazçaazı pek dardı.
Doldurup iki yanna
Baardı kafadarına.
-Bre, eşek, buray gelsänä
Tatlı imeeyi isänä...
-Bän istemeerim imää,
İsteerim moda göstermää.
Gardroba girdi eşek,
Buldu orada biyaz döşek
Atıp sırtına onu,
Çeketti giinmää donu,
İki botucuk giidi,
Biraz gezip o dindi.
Saçlarını örüdü,
Bir büük bant orayı koydu.
Boyaları aaradı.
Buldu, tez açtı, baktı.
Pudra koydu dudaana,
Pomadayı yanaana,
Tuşu peliklerinä,
Lakı kirpiklerinä.
Aynaya açan baktı,
Gözleri ateş çaktı.
Korkudan o atladı,
Ürktü, ödü patladı!
Kendini o kaybedip
Dışarı birdän attı.
Te domuz artık doydu,
Kendinä bir neet koydu
Şindi deyni raatlanmaa
Lääzım divanda yatmaa.
Uyandıktan sora genä
İsteyecek gursaa imää.
Birdä açan o yattı.
Aklısına saat geldi.
Saat gösterer ediyi,
Çorbacı evä geldi.
Ne yapsın yazık domuz
Olmasın deyni tuz-buz.
O çeketti aalamaa,
Baara-baara gorklamaa:
-Yok, eşek beni sattı,
Bana demedään kaçtı.
Bän sä burada kaldım,
Bela gelmeycäk sandım.
Kapuyu domuz açtı,
Saabini görüp, kaçtı.
Çorbacı sevineräk,
Ani çok balık tuttu
„Etiştim“ deer, güleräk
Te o kapuyu açtı,
Şafkı koştu da şaştı...
Ayakları sürüştü,
Sırt üstü erä düştü.
Ne sä baarmaa istedi,
Ama heptän kesildi.
Zavallı pek prost oldu
Rengi-benizi soldu.
Adam pek üfkelendi,
Oldu nicä diil kendi.
Aldı bıçaa elinä,
Gitti domuzu kesmää.
Domuz gitti, domuz öldü…
Eşek pekçä pişman oldu,
Ani bir günnük rayda
Olmadı hiç bir fayda.
Eşek biraz düşündü
Da kendisinä dedi:
Ömür boyu yaşa damda,
Nekadar bir gün rayda.

Powered by OrdaSoft!