Cânımdın özge yâr-ı vefâdâr tapmadım

Könglimdin özge mahrem-i esrâr tapmadım

Cânım dik özge cân-ı dil-efgâr körmedim
Könglüm kibi köngülni giriftâr tapmadım

Ösrük közige tâ ki köngül boldu mübtelâ
Hergiz bu tilbeni yana hüşyar tapmadım

Nâçâr firkati bile huy etmişem nitey
Çün vaslıga özümni sezâvâr tapmadım

Bârî baray işikige bu nevbet iy köngül
Niçe ki barıp işikige bâr tapmadım

Bâbür özüngni örgete kör yârsız ki min
İstep cihânnı munça kılıp yâr tapmadım

-------
Bugünün  Türkçesiyle:

Bulamadım

Canımdan başka vefalı yar bulamadım. Gönlümden başka sırlarımı paylaşacak kimse bulamadım.
Canımdan başka canlarda yaralı gönül görmedim. Gönlüm gibi belaya tutulmuş (başka bir) gönül bulamadım.
Mestane gözlerine gönlüm müptela olduktan sonra bu çılgını asla aklı başında görmedim.
Çaresiz kalmışım. Ayrılık benim hayat tarzım haline gelmiş. Ne yapayım? Kendimi sana kavuşmaya layık görmedim.
Kapına varıp dururum. Ey gönül! Bu gidişlerimde kaç kez kapısına vardıysam onun evde olduğunu görmedim.
Babur! Kendini yarsiz kalmaya alıştır. Ben ki dünyayı (almak) istedim; bunca çabaladım, elde edemedim.