Klasik edebiyatımızda, bir şairin gazelindeki beyitlerin her iki mısraı arasına başka bir şair tarafından üç mısra yazılmasıyla meydana gelen nazım biçimidir.
     Yeni mısralar, asıl gazelin ölçü ve kafiyesiyle uyuşmalıdır. Ayrıca konu bakımından da asıl gazele uygun olmalıdır.
     Çok tercih edilen bir nazım biçimi değildir. Edebiyatımızda XVIII. yüzyıldan sonra örnekleri görülmektedir.
     Kafiye düzeni şöyledir: aaaaa-bbbba-cccca-dddda-eeeea
     Taştirin en güzel örneklerinden biri Yahya Kemal Beyatlı'nın Baki'nin gazeline yazdığıdır.

BAKÎ'NİN GAZELİNE TAŞTİR

Ferman-ı aşk can iledir inkıyadımız       
Pürdür  hayâl-i  yar ile her lahza yadımız.  
Mevkûfdur o mâha samîm-i fuâdımız         
Âhir varınca haddine hestî-i şâdımız           
Hükm-i kazâya zerre kadar yok inâdımız

Baş eğmeziz adâniye dünyâ-yı dûn içün  
Ettik fedâ zevâhiri şevk-ı derûn içün          
Sattık metâ-ı ömörü mey-i la'l-gûn içün     
Nevbet çalınca rıhlet-i milk-i sükûn içün   
Allah'adır tevekkülümüz i'timâdımız    
                  
Minnet Hudâ'ya devlet-i dünyâ fenâ bulur
El-hak gazelde neşve-i Bakî bekâ bulur  
Ahlaf o nazma gûş tutarken safâ bulur     
Taştîrimiz bu sayede az çok bahâ bulur   
Bâki kalır sahîfe-i âlemde adımız     

Powered by OrdaSoft!