Gül yüzünde göreli zülf-i semensây gönül

Kuru sevdâda yeler bîser ü bîpay gönül
Demedim ben sana dolaşma ana hây gönül
Vay gönül vay bu gönül vay gönül ey vây gönül

Feleğin nuş ederim nişim sağarlar ile 
Doğradı hâr-ı cefâ, bağrımı hançerler ile 
Baş koşam demez idim ben dahi dilberler ile 
Vay gönül, vay bu gönül, vay gönül, ey vây gönül

Yârin itten çoğ uyar ardına ağyâr diriğ!
Bize yâr olmadı ol şûh-ı sitemkâr diriğ!
Kıldı bir dilber-i hercâyiyi dildâr diriğ!
Vay gönül, vay bu gönül, vay gönül eyvây gönül

Bizi hâketdi hevâ yoluna sevdâ n'idelim
Pâymâl eyledi bu zülf-i semensâ n'idelim
Kul edinmezdi güzeller bizi illâ n'idelim
Vay gönül vay bu gönül vay gönül ey vây gönül

Ben demezdim ki hevâ yoluna serbâz gelem
Ney-i aşkınla gamın çengine demsâz gelem
Der idim aşk kopuzun uşadam vâz gelem
Vay gönül vay bu gönül vay gönül ey vây gönül

Dil dilerken yüzünün vaslını cândan dahi yeğ
Bir demin görür iken iki cihândan dahi yeğ
Akdı bir serve dahi âb-ı revândan dahi yeğ
Vay gönül vay bu gönül vay gönül ey vây gönül

Ahmed'em kim okunur nâmım ile nâme-i aşk
Germdir sözlerimin sûzile hengâme-i aşk
Dil elinden biçilipdir boyuma câme-i aşk
Vay gönül vay bu gönül vay gönül ey vây gönül

Powered by OrdaSoft!