Sevdin ol dilberi söz eslemedin vây gönül

Eyledin kendüzini âleme rüsvây gönül
Sana cevr eylemede kılmaz o pervây gönül
Cevre sabr eyleyemezsin nideyin hây gönül
Gönül eyvây gönül vay gönül eyvây gönül

Çâk olan dest-i cef ile giriîbânındır
Erişen hâr-ı gam u mihnete dâmânındır
Dökülen yere belâ tîğı ile kanındır
Her dem ağıza gelen mihnet ile cânındır
Gönül eyvây gönül vay gönül eyvây gönül

Tâliin yüzü gülüp olmadı handân nideyin
Yüreğin derdine bulunmadı dermân nideyin
Kasdına yâr çekerek hançer-i bürrân nideyin
Verisersin bu gam u mihnet ile cân nideyin
Gönül eyvây gönül vay gönül eyvây gönül

Aşk-ı dildâr ile nice edesin nâle vü zâr
Eyledin sabr u karârı bu hevâlarda nisâr
Zülfü sevdâsı eder âlemi çün başına dar
Fâide ne tutalım eyleyesin terk-i diyâr
Gönül eyvây gönül vay gönül eyvây gönül

Vasl-ı dilberle nasîb olmadı dilşâd olmak
Dest-i cevr ile yıkılan dilin âbâd olmak
Dâm-ı gamdan dil ü cân bülbülü âzâd olmak
Niceye dek işin efgân ile feryâd olmak
Gönül eyvây gönül vay gönül eyvây gönül

Çünkü dildâr niyâzın görüben nâz eyler
Nâleni işidicek şîveye âğâz eyler
Bezm-i gamda kadini çeng yüzün sâz eyler
Nâlişin perdesini Zühre’ye demsâz eyler
Gönül eyvây gönül vay gönül eyvây gönül

Bilmedim derd-i dilin ölmek imiş dermânı
Öleyin derd ile tek görmeyeyin hicrânı
Mihnet ü derd ü gama olmağ için erzâni
Avniyâ sencileyin mihnet ü gam-keş kanı
Gönül eyvây gönül vay gönül eyvây gönül

Powered by OrdaSoft!