Ey neçukkim dürni mahfî esrebân Ummân arâ

Gevher-i ışkını pinhân esregen insân arâ

Çünki insânnı bu gevher birle eyleb behremend
Serferâz eyleb melâik hayli birle cân arâ

Allemel insânga çun eyleb müşerref yer berib
Taht-ı câh u işret üzre ravzân-ı rızvân arâ

Öylekim taht ehliga düşmendin olmaydur güzir
Ul halife birle düşmenlik salıb şeytân arâ

Mekridin hâric kılıb mülk-i dîn u eyleb nasîb
Karnlar sergeşte u âvârelik devrân arâ

Gurbet u yaşğuzluğ u mahzunluğ u hasret bile
Her zamân yüz ming belâ içre salıb hicrân arâ

Böyle çün reddeylegendin song yene eyleb kabûl
Vâli eyleb âlem atlığ külbe-i ahzân arâ

Bu kabûl ü red arâ hikmetni kimse anglamak
Hayli insân içre sığmes heyyiz-i insân arâ


Ey Nevâî! Sen çü kulsen, kuluğungnı yahşi bil
Fikreting rahşige cevlân berme bu meydân arâ.

(Fevaid'ül-Kibâr'dan)

Özbekçe
Powered by OrdaSoft!