Ömrümden bir yaprak daha düşüyor

Sert eser rüzgârlar akşamüzerleri
Bir acayip olmuş şimdi bütün aynalar
Mor halkalar kuşatmış gözlerimi

Dağları tutmuş yalnızlığımın
Küheylan atları tetikte
Sensiz geçen günlerime yazık etmişim
Tek tek ayaklanmış korkularımın
Kulağı kirişte

Kapını çalar, önünde durur ansızın
Isırıverir acı meyvesini hayatın
Ancak
Ölüm denilen gerçek

Ama daha biz sonsuz rüyâlardayız
Powered by OrdaSoft!